Κατηγορίες

Koo Club

 

ΑΝΤΙΠΑΡΟΣ – ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

Κόκορας πάτιδο, γούνα και σούμα

Από την Αφροδίτη Α. Καλομάρη

antiparos

Μπορεί να είναι ένα από τα μικρότερα κυκλαδονήσια όμως η φήμη της τόσο για τις φυσικές ομορφιές της όσο και για την πλούσια γαστρονομική της παράδοση, ξεπερνά κατά πολύ το μέγεθος της. Μια ανάσα από την Πάρο κι όμως έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες στην κουζίνα.
Το να σας προτείνουμε να δοκιμάσετε φρέσκα ψάρια, δεν θα αποτελούσε πρωτοτυπία σε ένα τέτοιο νησί. Η θέα των ψαράδων όμως που κάθε πρωί στήνουν τους πάγκους τους κάτω στην παραλία για να διαλέξει ο επισκέπτης, αλλά και ντόπιος τον μεζέ του για το μεσημέρι, θα προκαταλάβουν ακόμη και τους όχι και τόσο φανατικούς του ψαριού. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία από αυτά και είναι τόσο φρέσκα που νομίζεις ότι θα κάνουν ένα σάλτο και θα πηδήξουν πάλι μες στη θάλασσα…
Στις ταβέρνες τα χταπόδια λιάζονται κατά δεκάδες στον ήλιο, προκειμένου να ετοιμαστούν κατάλληλα για σούμα (μοιάζει με την τσικουδιά και το τσίπουρο) ή για ούζο. Ζητήστε να δοκιμάσετε εκ παραλλήλου και γούνα – τα λιαστά τους ψάρια που είναι εξαιρετικά.
Μεγάλη παράδοση έχει το νησί και στα τυροκομικά προϊόντα. Κεφαλοτύρι, λαδοτύρι, ξινομυζήθρα, τουλομοτύρι, όλα τους νόστιμα με πλούσια γεύση.
Αν τώρα σας πουν να σας κεράσουν ένα πάτιδο να πείτε σίγουρα το «ναι», χωρίς δεύτερη σκέψη. Πρόκειται για συνταγή που γίνεται απαραιτήτως με αλανιάρη κόκορα γεμιστό με μία γέμιση από μπαγιάτικο ψωμί, ντόπιο κεφαλοτύρι, κανελλογαρίφαλα, κρεμμυδάκι, σταφίδες και τα συκωτάκια του. Έπειτα μπαίνει στην γάστρα μαζί με πατάτες και κατ΄ευθείαν στον ξυλόφουρνο. Παλαιότερα ήταν το κατεξοχήν Χριστουγεννιάτικο πιάτο – σε άλλα νησιά γεμίζουν το κατσίκι – αλλά πλέον μαγειρεύεται πιο τακτικά.
Παραδοσιακό πιάτο είναι το αγριοκούνελο κρασάτο (πάντα με τοπικό κρασί), μία λιχουδιά που είναι δύσκολο να την δοκιμάσετε, αλλά και καράβολους (σαλιγκάρια) και σάλτσα ντομάτας.
Στην Αντίπαρο φτιάχνουν και ραβιόλια (αποκριάτικα τα λένε) με γλυκιά ντόπια μυζήθρα, ζάχαρη, μέλι θυμαρίσιο και κανέλα, ζυμωμένα σε σχήμα μισοφέγγαρου, αλλά και μπουρεκάκια γεμιστά με μέλι, καρύδια και σουσάμι. Τα ραντίζουν έπειτα με τσικουδιά και τα πασπαλίζουν με ζάχαρη άχνη.

ΣΥΝΤΑΓΗ

Κόκορας πάτιδο στην γάστρα

antiparos sidagi

Υλικά:
1 κόκορα περίπου 2 ½ κιλά
1 φλιτζ. ελαιόλαδο
Το συκώτι του κόκκορα, ξεπλυμένο και ψιλοκομμένο
2 μέτρια κρεμμύδια ψιλοκομμένα
2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
2 φλιτζ. κρασί Μανδηλαριά
2 φλιτζ. χοντροκομμένο ξερό χωριάτικο ψωμί
2/ 3 φλιτζ. μαύρη σταφίδα
Αλάτι και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
1 μεγάλο αυγό, ελαφρά χτυπημένο
1 κιλό μέτριες πατάτες καθαρισμένες και κομμένες κυδωνάτα

Εκτέλεση:
Προθερμαίνετε το φούρνο στους 200 βαθμούς. Ξεπλένετε τον κόκορα και τον στεγνώνετε καλά με χαρτί κουζίνας. Τον σκεπάζετε με μία μεμβράνη κουζίνας και τον βάζετε στο ψυγείο.
Ζεσταίνετε το μισό ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά σε ένα μεγάλο, φαρδύ τηγάνι και σοτάρετε τα συκωτάκια μέχρι να ροδίσουν ελαφρά. Προσθέτετε το κρεμμύδι και το αφήνετε μέχρι να ροδίσει καλά. Ρίχνετε το σκόρδο και ανακατεύετε. Σβήνετε με το κρασί και μαγειρεύετε μέχρι να απορροφηθούν τα περισσότερα υγρά. Αποσύρετε από τη φωτιά και αδειάζετε το περιεχόμενο σε ένα μεγάλο μπολ, αφήνοντας για μερικά λεπτά να κρυώσει το μείγμα.
Προσθέτετε το ψωμί, τον μαϊντανό, τις σταφίδες, αλάτι και πιπέρι. Στο τέλος ρίχνετε το αυγό και αναμειγνύετε καλά. Προσθέτουμε το αυγό και αναμειγνύουμε καλά.
Γεμίζουμε την κοιλιά του κόκορα και έπειτα δένουμε με σπάγκο κουζίνας. Αλείφετε τον κόκορα με ελαιόλαδο και τον αλατοπιπερώνετε. Τον τοποθετείτε έπειτα σε μία γάστρα και προσθέτετε τις πατάτες (τις οποίες προηγουμένως τις έχετε αλατοπιπερώσει) και προσθέτετε λίγο ελαιόλαδο από πάνω.
Φουρνίζετε και ψήνετε για 15 λεπτά. Έπειτα, ρίχνετε το υπόλοιπο κρασί επάνω από τον κόκορα. Συνεχίζετε το ψήσιμο και αλείφετε τον κόκορα κάθε 15 λεπτά με τα ζουμιά. Συνεχίζετε το ψήσιμο για 1 ½ ώρα περίπου, μέχρι να ροδίζει ο κόκορας και να είναι τρυφερές οι πατάτες.

 



Νέα


 Απέναντι...γαλάζιο

 

24 Αγαπημένες Κυκλαδίτικες Παραλίες

 

Cuba Gastronomia

          

Ένα ταξίδι στο αντί – θετο.
Σε τέσσερα νησιά που ξεχωρίζουν
με την ιδιαίτερη φυσιογνωμία τους,
τους λιγοστούς ή και
ανύπαρκτους κατοίκους τους, την
ανεπιτήδευτη ομορφιά τους, όλα τους
όμως με ένα κοινό σημείο: Το «αντί» τους!

      

Σ’ ένα καθαρά υποκειμενικό ζήτημα, ο
Γιάννης Τούντας επιλέγει τις δικές του
αγαπημένες, έχοντας «σαρώσει» στην
κυριολεξία, κάθε νησί δεκάδες φορές,
εκατοστό, εκατοστό…

 Η σχετικά άγνωστη κουζίνα της
Κούβας, έχει τη δική της ιστορία
με ή χωρίς καρύδες, αμερικανικά
εμπάργκο και Φιντέλ Κάστρο...