Κατηγορίες

Koo Club

ΣΥΡΟΣ – ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

Λουκούμια, χαλβαδόπιτες και «Σαν Μιχάλη»

Από την Αφροδίτη Α. Καλομάρη 

Ένα σπουδαίο «χωνευτήρι» διαφορετικών πολιτισμών και θρησκευτικών δογμάτων ήταν αυτό που καθόρισε και την πολυγαστρονομική κουλτούρα της Σύρου. Από την μία οι πλούσιοι καραβοκύρηδες, από την άλλη οι χωρικοί και οι ναυτικοί, Μικρασιάτες, Καπουτσίνοι, όλοι εκεί.

siros 1
Οι πρόσφυγες από τη Χίο και τη Μικρασία έφεραν μαζί τους τα μυρωδάτα λουκούμια, τις τραγανές χαλβαδόπιττες, γνωστές πλέον σε όλον τον κόσμο, αφού σε κάθε καράβι από και προς το νησί θα συναντήσετε και τους άξιους πρεσβευτές της με τα ψάθινα καλάθια τους να πωλούν σε τουρίστες και Έλληνες χαλβαδόπιτες για την λιγούρα. Μάλιστα, ως επιχείρημα έχουν και ότι μια μπουκιά αρκεί για να σταματήσει μια και καλή η «αναταραχή» στο στομάχι από τα κύματα.
Οι Χιώτες έφεραν και τα άνθη της λεμονιάς, αλλά και τα φιστίκια σε γλυκά του κουταλιού, ενώ οι υπόλοιποι Μικρασιάτες και κυρίως οι Σμυρνιοί τα μπαχάρια της Ανατολής και τις γλυκές σάλτσες σε όσπρια, λαχανικά και ψάρια.
Από την άλλη, οι μοναχοί Καπουτσίνοι έφεραν δώρο τα φαραόσυκα, τα ζουμερά μπαρμπαρόσυκα, αλλαντικά και γλυκές κρέμες με γαλλική κουλτούρα.
Όσο για τους ντόπιους; Έφτιαχναν χοιρινό με τα κυδώνια, τα γεμιστά με ρύζι, κουκουνάρια και μαύρες σταφίδες, βραστό κρέας καρυκευμένο με ζαχαρωμένες λιαστές ντομάτες, μπακαλιάρο πλακύ με ξερό κρεμμύδι, σέσκουλο, σκόρδο, ντομάτα και μαύρες σταφίδες, μελιτζανοπίλαφο, αλλά και άσπρη μελωμένη φασολάδα με καρότο, σέλινο και σίσυρα.
Νόστιμο και ξεχωριστό και το τυρί με το όνομα «Σαν Μιχάλη» Σύρου, το οποίο αν και ακριβούτσικο στην τιμή του, το αξίζει και με το παραπάνω…Παράγεται αποκλειστικά στο νησί από αγελαδινό γάλα και είναι Π.Ο.Π. . (Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης). Λέγεται ότι πήρε το όνομά του από την Καθολική εκκλησία στο ορεινό χωριό όπου παρασκευαζόταν παλιά.
Είναι σκληρό, υποκίτρινο και ιδιαίτερα γευστικό. Ωριμάζει για τουλάχιστον 3-4 μήνες και έχει πλούσια, πικάντικη γεύση. Είναι εξαιρετικό επιτραπέζιο τυρί, ενώ χρησιμοποιείται ως τριμμένο αλλά και για μαγείρεμα (μέσα σε πίτες ή τηγανητό σε σαγανάκι).

siros 2

Mελιτζανοπίλαφο Σύρου

Υλικά:
2 μελιτζάνες
2 ξερά κρεμμύδια
3 σκελίδες σκόρδο
1 μεγάλη ώριμη ντομάτα
2 φλιτζάνια ρύζι
4 1/2 φλιτζάνια νερό
Αλάτι
Πιπέρι
Λίγο μαϊντανό
Ελαιόλαδο (1 κρασοπότηρο)
Τριμμένο Σαν Μιχάλη Σύρου ή ξερό τυράκι Απάνω Μεριάς

Εκτέλεση:
Καθαρίζετε και κόβετε τις μελιτζάνες σε μικρούς κύβους.
Ζεσταίνετε το λάδι στην κατσαρόλα και τις ροδίζετε μαζί με το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και το σκόρδο.
Προσθέτετε την ντομάτα, τον μαϊντανό, το αλάτι και το πιπέρι και ανακατεύετε ελαφρά για λίγο.
Στη συνέχεια ρίχνετε το νερό και το ρύζι.
Όταν «τραβήξει» την υγρασία χωρίς να «σφίξει» τελείως, κατεβάζετε από τη φωτιά και σκεπάζετε την κατσαρόλα με μια βαμβακερή πετσέτα.
Σερβίρεται όχι πολύ ζεστό, πασπαλίζοντας από πάνω τριμμένο τυρί Σαν Mιχάλη ή ξερό τυράκι Aπάνω Mεριάς.

 



Νέα


Kαβάλα: H πριγκίπισσα
της Μακεδονίας

 

Aντίπαρος: Kόκορας
πάτιδο, γούνα και σούμα

 

Σύρος: Λουκούμια, χαλβαδόπιτες
και ''Σαν Μιχάλη''

          

Χτισμένη αμφιθεατρικά πλάι στη θάλασσα, με την αύρα της  να φέρνει πηγαία μυρωδιές  και αρώματα από την Ανατολή, με πλακόστρωτα σοκάκια και μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, με ανθρώπους φιλόξενους και δοτικούς, η Καβάλα, ήταν, είναι και θα παραμείνει μία πόλη που την ερωτεύεσαι από την πρώτη στιγμή…

      

Μπορεί να είναι ένα από τα μικρότερα κυκλαδονήσια όμως η φήμη της τόσο για τις φυσικές ομορφιές της όσο και για την πλούσια γαστρονομική της παράδοση, ξεπερνά κατά πολύ το μέγεθος της. Μια ανάσα από την Πάρο κι όμως έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες στην κουζίνα.

 Οι πρόσφυγες από τη Χίο και τη Μικρασία έφεραν μαζί τους τα μυρωδάτα λουκούμια, τις τραγανές χαλβαδόπιττες, γνωστές πλέον σε όλον τον κόσμο, αφού σε κάθε καράβι από και προς το νησί θα συναντήσετε και τους άξιους πρεσβευτές της με τα ψάθινα καλάθια τους να πωλούν σε τουρίστες και Έλληνες χαλβαδόπιτες για την λιγούρα.